SPEED POST!

Daginn!!! Klukkan er 1 ég verð að fara að henda mér í rúmið vinna eftir 5 tíma svo þetta verður súper fast update!

MYNDIR KOMNAR INN Á FLICKR!! Síðan mín er hérna neðst vinstrameginn fyrir ykkur sem viljið skoða, var að henda inn myndum frá San fran og Knots Berry farm, Það var ótrúlega gaman í Knots berry Farm þar sem ég fór í roller coaster í fyrsta sinn á ævinni….AWESOME! En núna er það sleep! sakna ykkar allra!

 

LATER!

 

p.s.

Flickr fyrir ykkur sem finnið ekki linkinn neðst á síðunni. – http://www.flickr.com/photos/69167938@N06/with/6724574337/

Ferð Til Grandpa Rice

Við ákváðum að skella okkur til norður Cali núna seinustu helgi þar sem okkur langaði til þess að hitta afa hennar Peleiake, hann er gífurlega veikur og ekki alveg vitað hversu langan tíma hann á eftir svo hver einasti dagur telur. Hann býr í litlum bæ uþb klukkutíma frá san francisco sem heitir Brentwood.

Kallinn er rosalegur character hann er 100% redneck (sveitalúði) fyrrverandi hermaður, fór til vietnam og barðist í seinni heimstyrjöldinni og endaði svo sem fangelsisstjóri hérna í Cali. Hann er hálf heyrnalaus og talar gífurlega hátt en ég hafði samt gaman af kallinum. Meðan við vorum í norður Cali gistum við hjá Chrystal frænku hennar sem er nokkrum árum yngri en við, alveg frábær stelpa og ein sú duglegasta sem ég hef hitt. hún vinnur sem kennari, cheerleading þjálfari og er sjálf dansari og módel, það kemur ekki leiðinleg stund í hennar lífi.

Við ákváðum að nýta ferðina eins vel og við gátum og fórum þessvegna til San Francisco þar sem mig hefur nú alltaf langað til þess að sjá þessa flottu brú þeirra, Golden gate – kom í ljós að við brúnna er eitt frægasta fangelsi sögunnar Alcatraz og náði ég myndum af bæði brúnni og fangelsinu. Það kemur furðulega fyrir sjónir að í dag fer fólk í skoðunarferðir um fangelsið, stað sem enginn vildi fara á þegar það var opið.

Norður Cali kom mér svolítið á óvart, San Francisco er mun hreinni og flottari borg en LA, L.A. er eins og ég hef áður sagt alveg hrikalega sóðaleg borg og eins og fátækt er mjög sýnileg í L.A. þar sem það eru hverfi sem ríkafólkið heldur sig í 1500 fm húsunum sínum með Lamborghini og Ferrari bílana sína og svo í næstu götu sér maður Blökkumennina skríðandi eftir gangstéttunum útúr dópaða og búandi í hjólhýsi, ekki alveg það mest spennandi sem ég hef séð.

Eftir að við komum heim frá Californiu þurfti ég að fara til læknis til þess að fá öll leifin mín í gegn til þess að fara að vinna. Ríkið sendi mér bréf og sagði mér að fara og hitta einn af þessum 3 læknum sem þeir bentu á og ég gerði það. Ég slæ inn í gps-ið hvert ég á að fara til þess að hitta lækninn og gps-ið sendir mig út á flugvöll, Læknirinn sem átti að gefa mér clean bill of health var Aviation læknir og hann gerði EKKERT nema taka úr mér blóð hann horfði á mig og sagði “þú ert ekki geðveikur, ekki dópisti og þú hefur fengið allar þær bólusetningar sem þú þarft er það ekki?” og svo fór hann að tala um ísland og Hawaii (spjall sem við Peleiake fáum hvert sem við förum) Læknirinn var án gríns svona um 90 ára því hann sagði mér það að á 58 ára ferli sínum sem læknir hefði hann fengið eitt tilfelli af syphillis sem ég veit ekkert hvað er…einhver kynsjúkdómur, og miðað við að læknar útskrifast um 28 ára hérna úti þá hefur hann verið að nálgast nírætt kall skrattinn.

Ég kveð ykkur að sinni og læt nokkrar myndir fylgja með.

Priceless!

Ég hef verið að hugsa óendanlega mikið um þetta upp á síðkastið þegar ég hef verið að tala við fólk bæði hérna í USA og heima á Íslandi og fannst ég verða að skella þessu á blað fyrir ykkur öll hvort sem þið eigið barn/börn eða eigið frábæra foreldra eins og við systkini mín.

Ég er tækja, græju og hluta sjúklingur ég vill eiga það besta eyða ótrúlegum peningum í hluti sem ég hef EKKERT að gera við þannig séð og finnst æðislegt að kaupa mér nýja hluti og þá alltaf af BESTU gerð þó það kosti mig margföld mánaðarlaunin mín t.d. bíl upp á margar miljónir þegar ég hefði getað komist af með Toyota Corolla ’97, Myndavél fyrir stjarnfræðilegar upphæðir þegar ég kunni ekki einusinni að taka myndir. En það sem ég hef séð betur og betur núna undanfarið er hvað þessir hlutir gera mig ekki að betri persónu og gera mig heldur ekkert merkilegri fyrir fólkið í kringum mig það sem hefur gert mig að þeirri persónu sem ég er í dag eru ákvarðannir sem ég hef tekið og foreldrar mínir fyrir að stýra mér alltaf í rétta átt þegar ég er að gera vitleysislega hluti. En ég ætla nú ekki að fara út í neitt bull um að þið þurfið ekki hluti eða ættuð ekki að vera eyða peningum í hluti í þessari færslu heldur langar mig að tala um það hvað það er “Priceless” að eiga æðislega foreldra og systkin sem styðja við bakið á manni.
Priceless í mínum huga er í raun að geta ekki sett verðmiða á hlutina. 

Pabbi og mamma hafa alltaf verið með nokkuð sanngjarnt uppeldi á okkur systkinunum sem ég kannski sá ekki alltaf þegar ég var að alast upp og þá sérstaklega þegar ég var óþolandi unglingur með mótþróa og leiðindi. Pabbi okkar er ótrúlegur maður á svo margan hátt og hann getur nánast allt sem honum langar, svo lengi sem það tengist ekki tölvum haha;) Pabbi er í raun allt mugeligt mand hann smíðar, gerir við bíla, flísaleggur vesenast í rafmagni getur teiknað og útskrifast með iðnmenntun 59 ára gamall, ekki eru allir sem geta sagt það. Eitt sem pabbi var duglegur að gera alveg þangað til ég fór var að leifa mér eða byðja mig að vera partur af því þegar hann hefur verið að gera þessa hluti OG ÞAR KEMUR ÁSTÆÐAN FYRIR ÞESSARI FÆRSLU Ég hef verið að tala við fólk og það er að segja mér ohh mig langar svo að gera þetta og hitt t.d. smíða hluti, laga einfalda hluti, skipta um bremsur á bíl og fleira í þá áttina og fólk getur ekki gert þessa hluti en vegna þess að ég á pabba sem virðist annaðhvor hafa ótrúlega þolinmæði til þess að læra eða er eins og ég of þrjóskur til þess að gefast upp og útaf því hef ég lært að gera hitt og þetta þó svo ég eigi mjög langt í land að geta gert sömu hluti og hann þegar kemur að þessum málum en ég get bjargað mér og það er bara því að hann tók með sér í margt sem hann gerði heima.

Og Mamma ekki má gleyma henni, er eitthvað að trufla þig eða er eitthvað flókið…spurðu mömmu virkar alltaf og mamma hefur svarið. Þetta hljómar kjánalega en mamma  hefur kennt mér ýmislegt líka sem ekki allir menn á mínum aldri geta gert þetta sá ég vel með suma vini mína t.d. það að strauja, setja í þvottavél og baka! Ég gleymi því seint þegar ég stóð í eldhúsinu heima hjá góðum vini mínum sem er landsþekktur einstaklingur og þegar þetta var að gerast var hann 26 ára eins og ég er í dag og ég var 21 árs. Við voum á leiðinni í partý og hann tók skyrtu út úr skápnum sínum henti henni á strauborðið og nuddaði straujárninu yfir hana og klæddi sig í og hún var krumpaðari en hún var þegar hann tók hana út úr skápnum, ég tók af honum skyrtuna og 3 mín seinna var hann í vel pressaðari skyrtu, hann leit á mig mig furðulegu glotti og sagði “hvar í fjandanum lærðiru þetta?” MAMMA! auðvelt svar! Og þó svo það hafi nú ekki sést á herberginu mínu nema 1-2x á ári þá hef ég sem betur fer lært eitthvað af því að mamma hefur stöðuga þörf fyrir hreinlæti og má ég þakka guði fyrir það því ekki er til sú kona á þessari jörðu sem mundi nenna að hafa mig kringum sig ef ég væri alltaf sami sóðinn og ég er þegar ég er einn.

Þetta eru hlutir sem ekki verða settir í verð og enginn gæti sett í verð því þegar við förum að búa ein og lifa lífinu án þess að hafa mömmu og pabba til þess að gera allt fyrir okkur þá er enginn sem gerir þetta nema við sjálf og það að kunna þetta er ómetanlegt. Ef þú átt börn aldrei gleyma því að það sem þú kannt, hversu venjulegt sem þér finnst það þá gæti það auðveldað barninu þínu lífið þegar það verður eldra og get ég aldrei þakkað mömmu og pabba nógu vel fyrir það sem þau hafa kennt mér gegnum þessi 26 ár sem ég hef lifað og veit ég að þau munu halda áfram að kenna mér hvert sinn sem ég hitti þau. Og þó svo kunnáttan við að smíða, strauja, þvo þvott eða laga bremsur á bíl geta hjálpað mér mun ekki neitt koma í staðin fyrir þau lífsgild sem foreldrar mínir og systur mínar hafa kennt mér. Njótið jólana og munið að fjölskyldan er ALLT sem skyptir máli alla daga ársins ekki bara þessa viku sem þið eruð öll saman á jólunum!

America Out!

 

Fyrstu Jólin í USA

Jæja hvað er í gangi! Klukkan er 1:52 PM (13:52 + 8 klukkustundir fyrir ykkur) og ég var að kveðja fjölskilduna mína á Skype eftir að ég horfði á þau opna jólagjafirnar og http://www.weather.com segir að það sé 23°c hiti úti!!! Algjörlega nýtt fyrir mér að hafa 23°c hita úti á aðfangadag en ég á ekki von á því að það fari að snjóa í eyðimörkinni á næstu dögum 😉

Það er að verða komin vika síðan ég lennti hérna úti á John Wayne flugvellinum og hefur nú ekki mikið gerst síðan þá svo ég hef nú ekki frá miklu að segja að þessu sinni. Ég var búinn að hugsa mikið um það hvort ég hefði eitthvað við svona blogg rugl að gera þegar ég mundi flytja hingað út og niðurstaðan var alltaf “nei til hvers, ég á Facebook” En að sjálfsögðu er ég ekkert með alla á facebook og ekkert allir eiga facebook (t.d. Amma) svo þetta er nokkuð góð leið til þess að vera í bandi við ykkur. Ég ætla að reyna að gera mitt besta til þess að uppfæra þessa síðu og láta ykkur heyra hvað er að gerast hjá mér og setja inn myndir af þessum frábæra stað til þess að draga ykkur öll í heimsókn til mín einn daginn.

En hvað hefur gerst síðan ég kom.

Síðan ég lennti hefur ekkert merkilegt gerst í rauninni. Við fórum í world gym og sáum þar einn asnalegasta “bodybuilder” mexicana í heiminum! Félaginn var í bol sem var svo efnis lítill að hann hefði getað slept því að vera í honum og stuttbuxum sem voru styttri en þær sem íslenska landsliðið í handbolta notaðist við fyrir 30 árum. Þetta world gym var ekkert merkilegt, frekar sóðalegt og mjög “getto” þar sem þarna voru bara mexicanar og asíubúar.

Kötturinn okkar fór í geldingu í vikunni og verðum við að hugsa um hann eins og smákrakka næstu 7-14 dagana en það er víst lítið mál þar sem við förum ekkert að vinna strax.

Við fórum smá rúnt gegnum götu sem kölluð er Candy Cane Lane þar sem allir íbúarnir skreyta eins og enginn sé morgundagurinn og var það ekkert eðlilega flott.

Ég ætla að yfirgefa ykkur núna með myndum frá Candy Cane Lane og vona að ég hafi eitthvað merkilegra að segja ykkur í næstu færslu sem verður vonandi fljótlega.